سندرم تخمدان پلیکيستيک (PCOS) به عنوان یک سندرم متابوليک، مسيرهای مختلف سلولی نقش مهمی در ایجاد و پيشرفت آن دارند. این مسيرها تحت کنترل و تنظيم برخی از RNAs کوچک غير کدکننده قرار دارند که به آنها microRNA (miR) می گویند. miRs متعددی دارای بيان افتراقی مابين زنان سالم و مبتلا به این بيماری بوده و برهم خوردن تنظيم بيان آنها نقش مهمی را در پاتوفيزیولوژی PCOS دارد. با این حال، نقش miRs هنوز به صورت کامل و شفاف در ایجاد این بيماری و به خصوص در بروز فنوتيپ های مختلف PCOS مشخص نيست.
در این مطالعه که در قالب رساله دکتری هانیه مطهری راد در رشته زیست شناسی_ ژنتیک مولکولی انجام شد، پتانسيل تشخيصی miR-212-3p ، miR-490-5p ، miR-647 و miR-4643 در انواع مختلف فنوتيپ های سندرم تخمدان پلی کيستيک ارزیابی گردید.
بر این اساس، در بخش اول، هجده بيمار PCOS با زیرگونه های مختلف بر اساس معيار روتردام ( A : 8 ، B : در طول این مطالعه تشخيص داده نشد، C : 5 و D : 6 بيمار) و شش خانم به عنوان کنترل که از لحاظ سن و BMI مطابق با گروه بيمار بودند، انتخاب شدند.
لازم به ذکر است که تمامی افراد تحت مطالعه از درمان کمک باروری IVF استفاده کردند. در ادامه، بيان نسبی miRs در سرم خون قبل از درمان هورمونی (S1) و قبل از برداشت تخمک (S2) ، مایع فوليکولار (FF) و سلول های کومولوس (CC) در همه افراد اندازه گيری شد .
به طور کلی، نتایج بخش اول نشان داد که PCOS بيان miR-212-3p ، miR-490-5p و miR-4643 را در FF و CCs در مقایسه با گروه شاهد به طور قابل توجهی افزایش می دهد . با این حال، کاهش قابل توجهی در بيان miR-647 در FF و CCs بين PCOS و کنترل مشاهده شد. علاوه بر این داده ها، نشان داد که هر چهار miR می توانند PCOS را با ویژگی و حساسيت بالا بر اساس تجزیه و تحليل نمودار ROC از گروه کنترل جدا کنند. علاوه بر این، miRs تفاوت قابل توجهی در فنوتيپ های مختلف PCOS داشتند.
بررسی بيان ژن های هدف miRs در مسيرهای توليد هورمون های استروئيدی (  (AMH, HSD17B12, AR, CYP11A1, CYP17A1, CYP19A1, CYP21A2, اتصالات سلولی ( INTGB4) و فوليکولوژنز ( GDF9 ) در سلول های کومولوس بيماران و افراد سالم نيز تایيد کننده فرضيه های فوق بود.
در بخش دوم پژوهش، به منظور مطالعه عملکرد miRs در سلول های گرانولوزا و مدلسازی آزمایشگاهی این بيماری، کاهش بيان miR-647 با کمک قطعه sponge طراحی شده در لاین سلولی گرانولوزا سالم و افزایش بيان این miR و تست لوسيفراز در سلول HEK-293T انجام شد. دادههای ملکولی miRs و ژنها در سطح RNA و آناليز هورمونی محيط کشت سلول ها، نشان داد که می توان با تغيير در بيان این miR شرایط PCOS را در سطح سلولی ایجاد کرده و از آن به عنوان مدل آزمایشگاهی PCOS برای مطالعات آینده استفاده کرد.
به عنوان نتيجه گيری، بررسی miRs تغيير یافته در سرم، FF و CC و نتایج حاصل از تست های سلولی، نشان داد که miRs ممکن است نقش مهمی در استروئيدوژنز و فوليکولوژنز ایفا کرده و می توانند برای طبقه بندی مولکولی زیرگونه های PCOS و به عنوان نشانگر زیستی برای تشخيص PCOS در مقابل زنان سالم استفاده شوند .
شایان ذکر است این پژوهش با راهنمایی دکتر سید جواد مولی و دکتر مجتبی رضازاده ولوجردی اعضای هیات علمی دانشکده های علوم زیستی و علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس انجام شد.